Шефот на наркомафијата, чие апсење е најавувано повеќе пати, првпат се појави во медиумите во октомври 2009 година, кога агенциите објавија дека уругвајската полиција запленила 2,8 тони кокаин на јахтата „Мауи“, под британското знаме, во пристаништето Сантијаго Васкез, 25 километри западно од Монтевидео.

По тој повод беа уапсени две лица, Уругваец и Србин, кои се обиделе да пренесат кокаин од јахта на прекуокеански брод, чија крајна дестинација била Западна Европа.

Товарот со дрога бил пресретнат во рамките на заедничката акција „Балкански воин“ на американската агенција ДЕА, српска БИА и полицијата на Уругвај. Во исто време, белградската полиција уапси членови на групата на Шариќ кои се најдоа во Србија.

Во јануари 2010 година, беше издадена меѓународна потерница за Дарко Шариќ. Според „Победата“ на Подгорица на 25 јануари 2010 година и повикувајќи се на неименувани полициски извори, Дарко Шариќ, кого последен пат го видоа во Пjeевvа десет дена порано, ја напушти Црна Гора и оттогаш се губи како исчезнат. Истиот весник подоцна напиша дека Шариќ побегнал во Швајцарија.

Милош Опарница, шеф на Националното биро на Интерпол во Србија, на 15 февруари 2010 година, за време на гостувањето во Б92, објави дека полицијата започнала работа со Дарко Шариќ во 2000 година за перење пари, што веројатно претставувало почеток на разоткривање на целиот случај. Во февруари 2010 година, црногорската полициска управа објави дека Шариќ, осомничен во Србија за шверц на кокаин, ја напуштил територијата на Црна Гора илегално, неколку дена пред да биде поднесена меѓународна потерница до црногорското биро на Интерпол.

Опарница тогаш откри дека најмалку 15 земји и доставиле на Србија информации за водачот на најголемиот нарко-клан во овој дел на Европа, Дарко Шариќ.
Опарница спомена дека медиумите шпекулираат за престојот на Шариќ во Чешка, Словачка и Швајцарија, коментирајќи дека Дарко Шариќ бил „активен“ во повеќе од пет земји.

На 13 април 2010 година, Обвинителството за организиран криминал на Србија поднесе обвинение против групата на Шариќ. Ден после тоа, државниот секретар на Министерството за правда Слободан Хомен изјави дека суштината на борбата против нарко-кланот Дарко Шариќ и другите криминални групи е да се откријат нивните врски со одредени државни службеници од јавните претпријатија, како и носителите на државните функции. Според Хомен, многу поранешни политичари станаа успешни бизнисмени веднаш откако ја напуштија политиката.

Како прв чекор, тој спомена проверка на паричните текови во компанијата „Маестрал Турс“, која беше одземена од групацијата на Дарко Шариќ. Според него, „Маестрал Турс“ е, меѓу другото, сопственик на два хотели во Нови Сад, „Војводина“ и „Путник“, а хотелите во Војводина се купени преку компанијата „Палиќ“. Хомен исто така рече дека финансискиот пораст, зделките со наркотици и моќта на Шариќ биле евидентни од 2004 до 2009 година и дека во тие пет години треба да бараме луѓе од владата кои им помагале, ако станува збор за перење пари.

Според него, при утврдувањето кој ги штити, постојат три насоки на истрага – државни функционери, политички партии и оперативци на Министерството за внатрешни работи. Според белградски „Блиц“ во април истата година, Дарко Шариќ, обвинет за шверц на големи количини кокаин во текот на 2009 година, соработувал и со Звездан Терзиќ, поранешниот претседател на Фудбалскиот сојуз на Србија, за кого е распишана потерница за незаконски трансфери на четворица фудбалери. Во текстот се наведени средбите меѓу Шариќ и Терзиќ во еден од најелитните хотели на црногорското приморје.

Белградскиот весник „Прес“ во мај 2010 година напиша дека наркобосот Дарко Шариќ и членовите на неговиот клан направиле план на почетокот на 2010 година за ликвидација на највисоките државни функционери на Србија, полициски оперативци и БИА, за што бил подготвен буџет од 30 милиони евра. која требаше да финансира акции за собирање информации за лица кои работат на акцијата „Балкански воин“, потоа заплашување, подготовка и, конечно, извршување на ликвидации. Овие податоци се добиени од оперативци на српската полиција и безбедносните служби.

На 6 август 2010 година, Специјалниот обвинител Миjко Радисавlевиќ поднесе ново обвинение против Шариќ и осум други лица за перење повеќе од 20 милиони евра од продажба на кокаин. Радосавlевиќ рече дека казната за перење пари во овој обем е помеѓу две и 12 години затвор. Обвинителот изјави дека парите од лекови биле инвестирани во набавка на земјоделска стока и хотели во Војводина, како и во други приватизации во Србија.

Според медиумите, Шариќ перел над 4,3 милиони евра и повеќе од 200 милиони динари со купување и приватизација на компанијата, што е вкупно повеќе од шест милиони евра. Станува збор за парите што беа вложени во приватизацијата и финансирањето на хотелите „Путник“ и „Војводина“ и компанијата „Митросрем“ Сремска Митровица. Медиумите исто така пишуваа дека Предвиќ Милосавjeевиќ, главниот соработник на Шариќ за основање и управување со офшор компании, бил ангажиран во компанијата на Сариќ „Municipium S“ како финансиски експерт.

На крајот на август 2010 година, поранешниот шеф на „Хипо Алпе Адриа“ на банката Тило Берлин, кој раководеше со оваа институција од 2007 до 2009 година во времето кога сопственик беше германскиот „Баерн ЛБ“, изјави дека не го познава Дарко Šариќ. Тој претходно беше обвинет од виенскиот дневен весник „Естерајх“ дека дозволил Шариќ да „пере“ 100 милиони евра преку банката „Хипо“.

Според „Естерајх“, оваа банка перела 100 милиони, а овој труд се однесувал на внатрешниот протокол и истрагата на српските власти, за кои, наводно, имал увид, според кои Шариќ вложил околу 100 милиони евра на сметките на „Хипо“ преку офшор компании. банки, претежно во Лихт